Çilemizin Adı:515

Her sabah uyandığınızda okula gitmek için önünüzde en az 1 saatlik bir otobüs yolculuğu olduğunu bilmek ne acı şeydir bilir misiniz dostlarım.İşte son 1 yıldır bu çileyi dibine kadar yaşadık.Biz,yani 515 müdavimleri bu çilenin mübtelasıyız.Her sabah Bornova-Ata Durağından Dokuz Eylül İİBF fakületsine kadar neler çektiğimizi bir biz biliriz birde Allah.

İstanbul,Ankara,İzmir de büyümedik biz dostlarım.Ufak şehirlerin adamıyız.Dolmuşa atladın mı en fazla 15 dakikada varırsın gideceğin yere biz böyle gördük böyle büyüdük amma velakin kaderde buda varmış dedik indik bindik indik bindik..

Kimisi hurda kimisi son model..Kimi Eshot kimi İzulaş farketmez geldi mi binersin.Hiç belli olmaz bir daha kaç dakka sonra geleceği.Zaten son zamla 90Kr.luk ücreti KentKartımızdan geçeriz.Yer var mı diye bir şahin bakışı atarız otobüse körüklüdür zaten 515 yoktur başka yolu yoksa o kadar insanı ki çoğu öğrencidir nereye sığdırıcan.Kışın fark etmez nereye oturduğun yer buldun mu kralsın ama yazın..işte yazın tam bir meseledir oturduğun yer.Otobüsün solu giderkende gelirkende güneş alır adamı yakar kavurur.Zaten sizin durağınıza gelene kadar kesin sağda dolmuş olur.Herşeye rağmen oturursun.Takarsın müziğini kulağına başlarsın bu çile ve gam yüklü yolculuğa.

Manyak şoförlerin akrobatik hareketleri eski otobüslerin F-16 motoru ayarındaki sesiyle her lakada koltuktan yarım metre havalanarak ilerlersin caddelerde.Güneş bir yandan ses bir yandan dakika başı zıplamalar bir yandan Buca'ya ya varırsın ya da Allah kerim..

İşte böyle bir derdin insanıyız biz dostlarım.Bunu çeken bilir.Allah düşman başına vermesin böyle keder..